Het is weer zover...ik ga weer naar Haïti. Voor de 3e keer. Na een lange vlucht de vorige keer heb ik ervoor gekozen deze keer via New York te vliegen. Je moet daar dan overnachten, maar komt niet gesloopt aan. Ik heb eigenlijk geen zin om naar Haïti te gaan. Gisteravond liep ik op 5th Avenue en Time Square mezelf te verlekkeren aan allerlei luxe goederen…de merken vliegen je om de oren. En ik hou daarvan! Ik hou ervan dat ik te pas of te onpas iets kan eten en drinken, een winkel in kan lopen om iets te kopen. Maar hoe anders is dat in Haïti. Het contrast kan niet groter zijn.
Ik ga onze projecten bezoeken en op beeld vastleggen om in Nederland te kunnen laten zien. Ik ben benieuwd of er veel veranderd is sinds m’n laatste reis. Ik hoop het, maar ik weet eigenlijk wel dat het per regio verschilt.
Na een vlucht van een dikke 3 uur landen we in Port au Prince. De hitte slaat je me het gezicht. Na wat spannende momenten of al onze bagage wel goed is aangekomen, kunnen we door de douane. Wat een verschil met het andere Amerika. waar we een irisscan moesten doen en vingerafdrukken achterlaten doen we het hier met een geschreven visum formulier en als blijkt dat we die niet goed hebben ingevuld zegt de douanier dat het wel goed is en we kunnen doorlopen...
We worden opgewacht door de chauffeur van Tearfund Engeland, die ons naar het veldkantoor brengt. Onderweg raakt de schoonheid en de potentie van het land me weer. Na een gedegen security briefing gaan we eten en nemen we de aankomende dagen door. Ik heb er zin in! We besluiten de avond op het dakterras van het appartement onder een sterrenhemel en een volle maan. Wat een begin van de reis!