Na vier boterhammen met pasta op weg naar ons eerste bezoek: het timmermansproject. We gingen naar Léogane, de regio waar het epicentrum van de aardbeving lag. Een stukje Haïti met schitterende natuur! Na wat kronkelweggetjes kwamen we op plaats van bestemming. We ontmoeten hier een drietal timmerlieden die door onze partner Tearfund Engeland getraind zijn in het bouwen van aardbeving- en cycloonbestendige huizen. We hebben twee van die nieuwe huizen bezocht.
De eerste werd bewoond door een oude vrouw met haar dochter en zoon en een baby van zes dagen oud. Wat een klein wonder om te zien! Zo’n klein kwetsbaar mensje dat van de vroedvrouw nog niet naar buiten mag, omdat het te vroeg geboren is. De ouders hadden het kindje nog geen naam gegeven, omdat het niet zeker was of ze zou overleven. Het was confronterend om te zien. Ik moest meteen denken aan de luxe mogelijkheden die wij in Nederland hebben met betrekking tot gezondheidszorg.
Gelukkig hebben ze nu een veilig huis om in te wonen. Voor dit kindje blijkt dat een zaak van leven of dood. Het alternatief was een gammel onderkomen gebouwd van stokken en een lekkend dak waar de wind vrij spel heeft.. Een te vroeg geboren kind zou het daarin niet redden.
Daarom doe ik dit werk zo graag en voel ik me bevoorrecht dat ik deze projecten mag bezoeken. Ik heb vandaag met eigen ogen gezien daat het werk dat we hier doen via Tearfund Engeland werkelijk levens verandert, of in dit geval zelfs redt.