“Eigenlijk was ik daar tot zeven jaar geleden nauwelijks mee bezig. Ik wilde toch een keer meedoen en ging vasten, at geen koekjes of vlees, maar vroeg me af: is dit het nou? Het leverde voor mijn gevoel niets op en ik zag geen koppeling met het lijden van Jezus in de manier hoe ik er invulling aan gaf. Ik besloot het jaar erop dat ik dan maar een boek ging lezen over het thema, maar dat lezen is schrijven geworden. Na dat proces is de veertigdagentijd een onderdeel van mijn jaar geworden.”

Waar staat die periode voor jou voor?

“Het is een tijd van reflectie, van versobering en inkeer. Een tijd die staat voor het nadenken over het lijden van Jezus, maar ook van ons als gelovigen. Ik sta extra stil bij de vervolgde christenen, het lijden omwille van Christus en het kruis van Jezus op je nemen. Ik stel me regelmatig de vraag: hoeveel mag het geloof mij kosten? Het is voor mij een soort voortdurende herinnering dat ik het goed heb.”

 

Sober en somber in een hoekje zitten bidden en vasten is niet het vasten wat Jezus verkiest.

Heb je een bijzondere herinnering?

“Ik weet nog goed dat ik op Aswoensdag naar de kerk ging. Tijdens de dienst werd er gesproken over soberheid, spiritualiteit en solidariteit. De samenhang van die drie thema’s markeren sindsdien voor mij de veertigdagentijd; ze kunnen eigenlijk niet zonder elkaar. Soberheid kan gevoed worden door spiritualiteit en andersom. Het heeft te maken met een geestelijk besef van tekortkomingen. Sober en somber in een hoekje zitten bidden en vasten is niet het vasten wat Jezus verkiest. Hij wil dat we hoopvol vooruitkijken naar vergeving en dat we ons brood delen met de armen. En dat is de vertaalslag naar solidariteit.”

Hoe geef jij dat vorm?

“Dat verschilt. Ik heb bijvoorbeeld –naast giften geven- een jaar de periode gebruikt om elke dag een kaartje te sturen naar iemand. Een ander jaar heb ik bijvoorbeeld dagelijks voor iemand gebeden. Deze invulling van solidariteit heeft me een bepaalde alertheid gegeven voor de mensen om mij heen. Ik ben dankbaarder geworden voor wat ik heb. Het is eigenlijk net als de zondagen in de veertigdagentijd. Als je goed telt, bestaat de periode uit 46 dagen. Wij rekenen de zondagen dus niet mee, omdat dat de dagen zijn waarop je mag vieren. In de veertigdagentijd springen die zondagen er daarom ook extra uit. Het creëert een ritme van vasten en vieren, dat zijn climax vindt in Paaszondag.”

Is het dit jaar anders?

“De veertigdagentijd zal ik waarschijnlijk minder heftig ervaren vanwege de coronamaatregelen. Het contrast met het `gewone leven’ is minder groot omdat iedereen vanwege de lockdown al een meer teruggetrokken leven leidt. Het is ergens ook makkelijker om stil te staan bij het lijden, tegelijkertijd staat het in geen verhouding met het lijden om Christus’ wil.

Dit jaar ga ik met een vriendin naar een online viering kijken. We gaan aan de hand van een boek de veertig dagen door en om de week spreken we elkaar daarover en bidden we.

Corona heeft het kerkelijk leven flink beïnvloed. Heel eerlijk: ik vind het leven op dit moment in bepaalde opzichten saaier. Je mist toch het ontmoeten van elkaar. Tegelijkertijd besef ik dat gelovigen uit alle kerken over heel de wereld deze periode vieren. Daarmee is de veertigdagentijd ook het toonbeeld van een grote, collectieve verbondenheid.”

WAAROM KIEZEN VOOR DE VEERTIGDAGENKALENDER VAN TEARFUND? 

> Geschikt om met de gehele kerk of groep of gezin de 40 dagen voor Pasen samen te beleven

> Extra gratis materialen zodat jong en oud mee kunnen doen

Interessante schrijvers en boeiend thema dat uitnodigt tot gesprek

> Een hele toegankelijke manier om thema’s als ontmoeting, missie, recht doen ter sprake te brengen

> Korting vanaf 10 exemplaren

> Betrokkenheid bij een goed doel

Bestel de kalender hier