De veroordeling heeft mij veel pijn gedaan.

Schaamte zonder schuld

Rose groeide op in een gezin zonder vader. ‘Mijn moeder droeg de zorg voor acht kinderen en dat viel haar behoorlijk zwaar. Het was een lastige tijd voor ons als gezin. Ondanks deze situatie deed onze moeder er alles aan om ons het beste te geven. Zo kon ik op jonge leeftijd al naar school en daar genoot ik enorm van. Ik hield ervan om dingen te leren en ik bleef altijd doorvragen, soms tot irritatie van docenten aan toe.’

Als tiener kreeg Rose een enorme klap te verduren. ‘Op 14-jarige leeftijd ben ik verkracht door de vriend van een vriendin. Ik was enorm in de war door wat er gebeurd was en schaamde me diep en durfde het niemand te vertellen.’ Lang kon Rose dit niet volhouden, want ze bleek zwanger. ‘Vanaf dat moment kon ik niet meer verbergen wat er met mij gebeurd was. Mijn oudere broer nam me bij hem in huis. Ik had toen al een tijdje geen vast woonadres. Vanaf toen verliet ik het huis zo min mogelijk uit angst voor de pijnlijke blikken van de mensen die ik op straat zou tegenkomen. In Liberia wordt de vrouw vaak al schuldige aangewezen, zelfs als je eigenlijk slachtoffer bent. Die veroordeling heb ik ook ervaren en het heeft mij veel pijn gedaan.’

Inspirerende ondernemers

Rose maakt deel uit van ons Inspired Inidividuals-programma. Met dit programma ondersteunen we initiatieven van sociale ondernemers of ondernemers die vaak zelf hebben geleden onder armoede, geweld en verlies, maar die in die pijn de kracht vinden om zelf verandering teweeg te brengen. Door middel van training en verbinding ondersteunt Tearfund hen om hun missie zo effectief mogelijk uit te voeren en zorgen we samen voor een grotere verandering in de gemeenschappen en landen waarin zij leven.

Steun Inspired Individuals

Bij hem proefde ik geen veroordeling.

Leren liefhebben

De periode na de geboorte van haar dochtertje heef Rose als erg ingewikkeld ervaren. Ze vond het lastig haar eigen kindje volledig te accepteren en lief te hebben. ‘Natuurlijk had dat kleine meisje zelf niks misdaan, maar ze bleef mij herinneren aan de jongen die mij iets gruwelijks had aangedaan. Ik haatte hem en de situatie waar hij mij in had gebracht.’ Rose haar manier van denken veranderde toen ze haar huidige man ontmoette. ‘Kort na de geboorte van mijn dochtertje besloot ik weer terug naar school te gaan. Daar ontmoette ik mijn man en bij hem proefde ik geen veroordeling. Integendeel, hij accepteerde haar volledig en ontving haar met open armen. Dankzij mijn man heb ik mijn dochter ook zelf leren liefhebben.’

Vaak worden daders niet gestraft voor hun wandaden.

Het moet en kan anders

Inmiddels is Rose getrouwd en vormt ze samen met haar man en kinderen een warm gezin. Regelmatig ontvangt ze vrouwen en meisjes die te maken hebben gehad met seksueel of gendergerelateerd geweld, vanuit de overtuiging dat deze groep niet de ondersteuning ontvangt die juíst zo hard nodig is. Rose laat zo veel mogelijk een tegengeluid horen in de gesprekken. ‘Seksueel geweld lijkt soms heel gewoon in Liberia. Vaak worden daders niet eens gestraft voor hun wandaden en dat terwijl ze soms hele gezinnen geruïneerd achterlaten. We moeten af van de acceptatie van seksueel geweld, want het is niet normaal wat hier soms gebeurt.’

Over de organisatie van Rose

Met behulp van de Lutherse kerk is Rose in 2003 een eigen organisatie gestart, het ‘Duport Road Community HIV / AIDS care and support centre’ (DUCHASC). De organisatie was in eerste instantie gericht op het geven van hiv- en aids-voorlichting en de begeleiding op scholen en in kerken in de omgeving van Bomi (Zuidwest-Liberia). Op dit moment richt DUCHASC zich nadrukkelijk op de gevolgen van seksueel en gendergerelateerd geweld binnen families en gemeenschappen.

Ik begrijp wat het betekent om in de schoenen van de slachtoffers te staan.

Oog in oog met het meisje van toen

De organisatie DUHASC die Rose in 2003 oprichtte, ondersteunt inmiddels verschillende vrouwen, allemaal met een eigen verhaal. Rose is er daarbij niet alleen zelf voor de vrouwen, de vrouwen zijn er ook voor elkaar. ‘In onze Journey to healing-workshop creëren we een veilige omgeving waar de vrouwen de kans krijgen om hun ervaringen met elkaar te delen. We hebben maandelijkse bijeenkomsten waar zij elkaar emotioneel ondersteuning bieden.’ In de gesprekken die Rose zelf voert, merkt ze regelmatig op dat de verhalen lijken op het verhaal uit haar eigen jeugd. ‘Ik begrijp wat het betekent om slachtoffers te zijn. Wanneer ik met meiden spreek die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt als ik, dan heb ik vaak het idee dat ik met mijn jongere zelf praat en dan raakt het verhaal mij extra hard. De nare ervaring die ik had als 14-jarig meisje, daagt me dan ook uit om te blijven omzien naar de jonge kwetsbare meisjes van nú.’

Afbeelding
Inspired Individual Rose tijdens workshop
Rose tijdens één van de workshops.
We vormen met DUHASC een familie van geweldige vrouwen.

Toekomstgericht

Rose is dankbaar voor al het werk dat ze, samen met de betrokkenen bij DUHASC, kan verzetten. En haar organisatie groeit! ‘Mijn plan is om dit jaar mijn baan als docent, die ik er nog naast had, op te zeggen en mij volledig te richten op de organisatie.’ Naast de workshops die gegeven worden, wil Rose meer aandacht gaan besteden aan de levensomstandigheden van de vrouwen. Een groot deel van de deelnemende vrouwen is alleenstaand en maakt zich zorgen over hun kinderen. Zij doen er alles aan om voldoende te verdienen zodat hun kinderen naar school kunnen gaan. Het begin van deze toekomstdroom is er al. ‘We zijn net buiten de stad een kleine agrarische onderneming gestart en op dit moment hebben we twee hectare grond tot onze beschikking waar we verschillende groenten willen laten groeien. Alle vrouwen die hier komen werken, kunnen zelfstandig aan de slag en ontvangen een passend loon, zodat ze hun gezinnen kunnen onderhouden. In de toekomst willen we graag verder uitbreiden met pluimvee.’

Elk jaar trekt Rose nieuwe lessen uit het werk dat ze moet haar organisatie doet. ‘Ik heb geleerd dat het samenwerken en het delen van onze emoties, onze kennis en ons zoeken naar gerechtigheid voor elkaar, genezing kan brengen in het leven van kwetsbare vrouwen. We vormen met DUHASC een familie van geweldige vrouwen met ieder een groot potentieel. Zij geven mij elke dag opnieuw de motivatie om nog meer inzet te tonen.’

Afbeelding
Lokaal & Eigenaarschap

Lokaal & Eigenaarschap

Jij maakt verschil. Of je nu in Zeist woont of in Kampala, het is belangrijk om je te realiseren dat jij verschil kunt maken en dat je van betekenis bent voor je leefomgeving. Dat begint klein, maar heeft grote impact. Als de verantwoordelijkheid voor verandering bij mensen zelf ligt, is de verandering duurzaam en ervaren mensen trots en vrijheid. We sturen daarom zelf geen teams uit, maar werken altijd via lokale organisaties en kerken. In ons werk is eigenaarschap een belangrijke drijfveer.
Afbeelding
Gerechtigheid

Justice

Recht doen is voor ons een opdracht van God. Er is veel onrecht dat zich buiten ons blikveld afspeelt, zowel ver weg als dichtbij. Door te bouwen aan een beweging van rechtbrengers werken we aan verandering. Ook in Nederland moedigen we mensen aan om op te staan tegen armoede en onrecht. We geloven dat elke keuze voor een eerlijke spijkerbroek, bewuster omgaan met voedsel of het delen van wat je hebt de wereld weer iets mooier maakt. Gerechtigheid gaat voor ons ook over de schepping en de wereld. Daarom organiseren we bijvoorbeeld The Justice Conference.