Door de camera staarden haar ogen me aan: dof en uitdrukkingsloos. Dat was ik nooit vergeten. De ogen van Hasina. Vier jaar geleden bezochten mijn collega’s haar in het grootste vluchtelingenkamp ter wereld: het Rohingya kamp in Cox’s Bazar – Bangladesh. Ze vertelde dat ze net als 1 miljoen andere Rohingya gevlucht was uit Myanmar, waar ze als staatloze burgers niet mochten bestaan. Haar familie werd vermoord, zelf werd ze verkracht. En in haar armen lag een zoontje van nog geen jaar; geboren uit de verkrachting.

Vier jaar later

Haar hutje durfde ze niet te verlaten. Die ongelooflijke leegte en gelatenheid die spraken uit haar ogen en haar verhaal, zijn me tijden bijgebleven. Het is nu vier jaar later. Samen met onze partner Tearfund bezoek ik het kamp om te kijken naar de investeringen van de afgelopen jaren. En nu loop ik door diepe plassen in de stromende regen naar het hutje van Hasina. Hoe zou het met haar zijn? Lukt het haar om van haar kindje te houden?

Trauma

Ik buk om een omgevallen boom te ontwijken die vannacht op haar hutje is gevallen. Ze ontvangt me samen met een kindje van een jaar of één. Dit moet een ander kindje zijn, realiseer ik me direct. Hasina heeft counseling gehad de afgelopen jaren en ze begint door de tijd heen een manier te vinden om met haar trauma uit Myanmar te leven, vertelt ze.

Ik voel aan alles: dit kind was geliefd

Maar als ik vraag naar haar zoontje die we vier jaar geleden filmden, komen de tranen. Hij had een beperking en is recent overleden. Haar tranen bewijzen haar liefde en gemis, hoe afschuwelijk pijnlijk de relatie tot de vader ook was. Ik slik. Ik knik ernstig. Ik voel aan alles: dit kind was geliefd.

Dankbaar

Er is heel goed werk gedaan hier in het kamp. We hebben in de afgelopen jaren goede toiletten laten bouwen, er is een kleuterschooltje met stralende kinderen, een waterafvoersysteem dat in deze moessontijden haar werk goed doet. De counseling heeft geholpen en dat maakt me dankbaar. En toch zit Hasina hier nog steeds. De overheid van Bangladesh staat niet toe dat de vluchtelingen uit het kamp vertrekken. Myanmar wil ze niet terug. Er is geen doel, zo weinig perspectief voor de kinderen. Het maakt een nieuwe psychische nood zichtbaar voor deze mensen die al zoveel hebben meegemaakt. Ik knik begripvol naar Hasina. Ik zeg dat ik begrijp dat dit ontzettend moeilijk voor haar moet zijn. Het ongemak van mijn welvaart giert door mijn lijf. De uitzichtloosheid van haar bestaan knaagt in mijn hoofd.

Stromende regen

Het is tijd om afscheid te nemen. Ik wil haar groeten, het allerbeste wensen. Hoe kan ik? En dan kijkt ze me recht in mijn ogen en vraagt of ik haar laatste levende kindje mee wil nemen naar huis. Ik schrik. Ik zeg haar met de grootste ernst en liefde die ik op kan brengen dat dit kindje vast bij zijn moeder wil blijven. Als ik naar buiten stap, de stromende regen in, huilt mijn hart met de kracht van de moesson.

Beeld: EO Metterdaad

Help mee!

Afbeelding
Kerk & Community

Kerk & Community

Kerken vormen het hart van ons werk. In binnen- en buitenland werken we met de kerk om verschil te maken, omdat we geloven in de kracht van de kerk. Kerken zijn overal, in kleine dorpen en grote steden. Samen vormen kerkleden een grote vrijwilligersbeweging; vanuit hun geloof zijn ze gemotiveerd om anderen te helpen. Tearfund werkt samen met de kerk bijvoorbeeld aan initiatieven in een dorp, stad of wijk die helpen in de strijd tegen armoede en onrecht. Ook kunnen we bij een ramp en conflict via de kerk snel hulp verlenen.
Afbeelding
Noodhulp

Noodhulp

We werken in crisisgebieden en komen in actie bij acute noodsituaties die ontstaan door natuurrampen en gewapende conflicten. Dat doen we bijvoorbeeld in de Hoorn van Afrika, Oekraïne de Democratische Republiek Congo (DRC), Zuid-Soedan, Madagaskar, Syrië, Bangladesh en Haïti. Het aantal klimaatrampen en conflicten in de wereld neemt toe, waardoor steeds meer mensen vluchten en ontheemd raken. We ondersteunen hen door te werken aan voedselzekerheid, veiligheid, wederopbouw en het meebouwen aan weerbare gemeenschappen.
Gerelateerde content
Rohingya - moeder en kind
Verhaal
Lees meer
5 september 2022

Steun aan de Rohingya-vluchtelingen blijft meer dan ooit nodig

Na de gewelddadigheden van het leger van Myanmar in augustus 2017 vluchtten meer dan een miljoen Rohingya naar buurland [...]
Lees meer
Rohingya Ahmed - Foto door Ruben Timman
Verhaal
Lees meer
18 juni 2021

Ahmed: ‘Ik heb rechten, maar kan daar als Rohingya geen aanspraak op maken’

Ahmed Hosen is Rohingya-vluchteling en stateloos, hij vluchtte in 2017 uit Myanmar. Bijna vier jaar later is zijn [...]
Lees meer