Somalië: 'Geen enkel persoon verdient dit niveau van lijden'

Foto: Mensen die gevlucht zijn vanwege honger of geweld staan in de rij voor water; ook in opvangkampen is daar gebrek aan. 

Situatie in Somalië

Somalië kampt met een complexe combinatie van klimaatproblemen, geweld en economische instabiliteit. Na de val van de regering in 1991 raakte het land verwikkeld in een burgeroorlog. Veel mensen leven in armoede en miljoenen Somaliërs zijn ontheemd geraakt binnen het land of gevlucht naar buurlanden. Langdurige droogte, maar ook overstromingen zorgen voor voedseltekorten en leiden tot extra spanningen.   

In 2026 biedt Tearfund noodhulp in opvangkampen waar veel mensen naartoe zijn gevlucht vanwege droogte en onveiligheid. Er zijn grote tekorten op het gebied van voedsel, water en sanitaire voorzieningen. Gezinnen in de meest kwetsbare omstandigheden worden geholpen met voedselvouchers, schoon drinkwater, zeep, maandverband, luiers, jerrycans en emmers. 

Abdi: 'Ondanks alles blijven mensen voor elkaar zorgen'

'Elke dag zie ik wat het betekent om te leven in diepe nood. Hier in Somalië zetten we ons in voor gezinnen die worstelen om te overleven: mensen die zonder hulp mogelijk als eersten overlijden. Maar zelfs terwijl we hulp bieden, blijft de omvang van de crisis groeien. Miljoenen mensen kampen met honger en onzekerheid. 

De uitdagingen zijn complex. Klimaatverandering verwoest oogsten en de aanwezigheid van gewapende groepen beperkt de bewegingsvrijheid van mensen en bemoeilijkt toegang tot essentiële diensten. Tegelijkertijd hebben bezuinigingen op humanitaire hulp geleid tot het afschalen of stoppen van programma’s. 

Voor ons, hulpverleners ter plaatse, creëert dit een onmogelijke realiteit: de nood neemt toe, terwijl onze mogelijkheden om te helpen afnemen. 

Wanneer ik gemeenschappen bezoek die worstelen om te overleven, raakt dat mij diep. Een ouder aankijken die zijn of haar kinderen niet voldoende voedsel kan geven, is iets wat je nooit vergeet. Er zijn momenten waarop ik mijn tranen nauwelijks kan bedwingen en mezelf afvraag: hoe kan dit nog steeds gebeuren? Niemand verdient dit niveau van lijden. 

Ik voel me gesterkt door de gemeenschappen zelf. Ondanks honger, ontheemding, onveiligheid en stijgende prijzen blijven mensen voor elkaar zorgen. Gezinnen die zelf nauwelijks iets hebben, zijn toch bereid te delen wat zij bezitten. Zelfs onder de moeilijkste omstandigheden is er solidariteit en waardigheid. 

We kunnen misschien niet iedereen helpen, maar iedere persoon die we bereiken telt. Elk kind dat behandeling krijgt, elk gezin dat ondersteuning ontvangt en elke gemeenschap die opnieuw een crisis weet te doorstaan, laat zien dat humanitaire hulp daadwerkelijk verschil maakt.'