‘In de meeste kerken draait het vooral om de zondag. Dat is het belangrijkste, de rest van de week hangt er een beetje bij. Maar het Evangelie gaat om het alledaagse leven en dat vindt juist plaats van maandag tot en met zaterdag. Van mij mogen alle kerken sluiten, zeker als ze niet geconcentreerd zijn op doordeweekse activiteiten. Dan heb je eigenlijk geen recht van bestaan.’

Belevingswereld

Zo. Aalt Fikse maakt liever meteen maar duidelijk dat hij een uitgesproken visie heeft op kerk-zijn. Maar die visie komt wel voort uit jaren werken in en vanuit de kerk, en een warm kloppend hart voor mensen. ‘Het gekke is’, vertelt hij gedreven, ‘de kerk is vaak ontzettend druk met programma’s om mensen te bereiken. Wij doen ons best en nodigen mensen uit om naar ons te komen. En we staan dan gek te kijken als dit weinig oplevert. Maar wij moeten naar de mensen toe. De kerk staat zo ontzettend ver af van de belevingswereld van mensen. Als we in een gesprek zeggen dat mensen zondaren zijn, en dat Jezus’ bloed voor hen vergoten is, dan hebben mensen geen idee waar we het over hebben.’

Onze ervaring is: als je bereid bent echt naar hen te luisteren, dan willen ze ook naar jou luisteren.

Ontmoetingswinkels

Wat dan wel werkt, is eigenlijk zo eenvoudig, dat het Aalt verbaast dat niet veel meer kerken dit doen. ‘We zijn in Limburg zogenaamde pioniers vanuit het Leger des Heils. Wat we doen, is op zoveel mogelijk plekken kleine winkelruimtes huren. Je zet er wat rekken tweedehands kleding neer en zorgt voor een gezellige koffietafel, en de mensen komen vanzelf. Zie jij zondags weleens nieuwe mensen de kerk in komen? Vrijwel nooit, toch? Maar hier komen mensen zomaar binnen, ze vinden het gezellig en vertellen hun verhaal. Onze ervaring is: als je bereid bent echt naar hen te luisteren, dan willen ze ook naar jou luisteren. En dat betekent niet dat je dan meteen het Evangelie naar binnen schuift, maar dat je echt luistert, vragen stelt en ontdekt welke behoeftes mensen hebben.’

Winkel Leger des Heils

Proces

Dat betekent heus niet dat de kerk ‘verwatert’ tot een soort buurthuis, stelt Fikse vast. ‘Bij elk gesprek dat ik met mensen heb, heb ik de onderliggende hoop om hen tot Christus te leiden. Mijn ervaring is ook dat je juist in de ontmoeting ruimte krijgt om te vertellen waar je in gelooft. Maar dat is een geleidelijk proces. Vaak gaat het zo: we starten ergens een ontmoetingswinkel, er komen mensen langs, ze vinden het gezellig en op een bepaald moment willen ze vrijwilliger worden. Wij vertellen dat we christen zijn, en starten onze dagen altijd met gebed en Bijbellezen. Het is eigenlijk een soort discipelschapstraject. En die ontmoetingswinkels zijn je gemeente.’

Gebed

Belangrijk is, stelt Fikse, dat je mensen meeneemt op geloofsreis. ‘We hebben nu zo’n 25 vrijwilligers, waarvan 1/3 christen is, en 2/3 niet. Maar we maken geen onderscheid; iedereen heeft een gelijke inbreng. Natuurlijk werken we wel vanuit een bepaalde basis. Wat dan gebeurt, is dat mensen spontaan bij het openingsgebed zeggen: “Ik heb eigenlijk wel een onderwerp waar ik gebed voor wil." Soms bieden we aan om persoonlijk met iemand te bidden en vragen we of Jezus in hun leven mag komen. In de afgelopen twee weken zijn er al vier mensen geweest die hebben gezegd: “Ja hoor, dat wil ik wel.”

Hasj

In de kerk kan die drempel heel hoog zijn, vertelt Fikse. ‘In het geloofsleven zijn er twee momenten: je komt tot bekering en dan volgt de heiligmaking waarin de Heilige Geest je helpt om meer op Jezus te gaan lijken. Maar in de christelijke wereld lijkt het wel alsof mensen eerst heilig moeten zijn, voordat ze tot God mogen gaan. Pas nog had ik een gesprek met een heel kwetsbare vrouw die van alles heeft meegemaakt in haar leven. Iemand vroeg haar of ze Jezus in haar leven wilde, en dat wilde ze wel. Maar toen zei ze: “Ik gebruik nog wel hasj." Waarop ik zei: Als het God het nodig vindt, komt er vanzelf wel een moment waarop hij zegt: nu nemen we een volgende stap en gaan we daar mee aan de slag.’

Mijn ervaring is ook dat je juist in de ontmoeting ruimte krijgt om te vertellen waar je in gelooft.

Zeven dagen per week

‘Je kunt wel zeggen: die rok is te kort, je hebt te veel tatoeages of je bent te grof in de mond… maar kunnen we ook mensen accepteren zoals ze nu zijn? We zeggen altijd: God heeft geen haast. Hij heeft het beste met je voor. Als je daar ontspannen mee omgaat, ontdekken mensen dat je ook maar een mens van vlees en bloed bent. Daar zit ook de kracht in: tussen de mensen leven. Dus als je als kerk op zondag bij elkaar komt om elkaar op te bouwen: prima. Maar het is bijzaak. Je hebt zeven dagen per week eredienst. Je bent er immers voor de mensen die Christus nog niet kennen.’

 

Integral Mission

Op 7 oktober was de Tearfund-werkconferentie in Maastricht. Een conferentie voor denkers en doeners in de kerk om met elkaar te reflecteren op de principes van Integral Mission: de overtuiging dat het evangelie goed nieuws is voor alle aspecten van het leven.

Tearfund gelooft dat kerken die holistisch te werk gaan, een effectieve bijdrage kunnen leveren aan het tot bloei brengen van mensen en gemeenschappen. Wereldwijd werken we samen met kerken en christelijke organisaties die al op holistische wijze functioneren. In Nederland inspireren we kerken en christelijke leiders met dit gedachtegoed.

Afbeelding
Kerk & Community

Kerk & Community

Kerken vormen het hart van ons werk. In binnen- en buitenland werken we met de kerk om verschil te maken, omdat we geloven in de kracht van de kerk. Kerken zijn overal, in kleine dorpen en grote steden. Samen vormen kerkleden een grote vrijwilligersbeweging; vanuit hun geloof zijn ze gemotiveerd om anderen te helpen. Tearfund werkt samen met de kerk bijvoorbeeld aan initiatieven in een dorp, stad of wijk die helpen in de strijd tegen armoede en onrecht. Ook kunnen we bij een ramp en conflict via de kerk snel hulp verlenen.