Onlangs schoof onze directeur Guido de Vries aan bij de podcast ‘Geloven in een betere wereld’ van het Nederlands Dagblad. Hij sprak over de plek van geloof bij ontwikkelingssamenwerking. ‘Een niet-christen kan net zo goed een voedselpakket uitdelen.’
Ik ben niet beter dan de ander. We hebben allebei de genade van God nodig.
Na jarenlange ervaring binnen de ontwikkelingssamenwerking en humanitaire hulp in landen als Soedan, Oeganda, Sri Lanka en Myanmar, startte Guido de Vries in 2023 als directeur van Tearfund Nederland. In de podcastserie ‘Geloven in een betere wereld’ sprak hij in de aflevering ‘Helpen kan iedereen. Hoe maken christenen verschil’ over hoe religie in veel delen van de wereld een ontzettend belangrijke factor is in het dagelijks leven.
Eind augustus werd het noorden van Nepal getroffen door een allesverwoestende vloedgolf. ‘In kleine hutjes lag het al klaar: tentmateriaal, wat voedsel, waterzuiveringstabletten,’ vertelt Guido. ‘Een aantal kleine kerken hadden zich voorbereid op wat ze zouden doen als zich een ramp zou voordoen. Toen die vloedgolf gebeurde, konden ze direct helpen. Er werd niet gevraagd: geloof jij? Nee, er werd gehandeld vanuit de houding van ‘wij weten dat jij er bent, omdat wij in dezelfde gemeenschap wonen’ en daarom krijg je wat je nodig hebt.’
Als in de podcast de vraag komt of een niet-christen een goede hulpverlener kan zijn, volgt een helder antwoord: ‘Absoluut. Ik heb gewerkt met veel collega's die anders- of niet-gelovig waren. Een voedselpakket geven of een tent uitdelen kunnen zij net zo goed als een christen. Het verschil zit voor mij in de diepste motivatie. Wij komen als christen niet vanuit een verheven positie iets uitdelen. Ik ben niet beter dan de ander. We hebben allebei de genade van God nodig.’
Na verloop van tijd vertrekken de hulporganisaties, maar de kerk blijft.
‘Ik zie wel een verschil in hoop. In gebieden met pure ellende worden niet-gelovige collega's eerder wanhopig of cynisch. Als christen heb ik de hoop dat Christus deze wereld in Zijn hand houdt. Die hoop gun ik iedereen die werkt binnen de ontwikkelingssamenwerking.’
Onlangs werd het onderzoek gepresenteerd dat Sara Kinsbergen van de Radboud Universiteit hield onder christelijke organisaties en hun partners. Daaruit bleek dat een gedeelde geloofsbasis het vertrouwen versterkt en dat leidt tot betere resultaten. ‘Het sluit goed aan bij de werkwijze van Tearfund die via lokale kerken werkt aan structurele ontwikkeling. Na verloop van tijd vertrekken de hulporganisaties, maar de kerk blijft. Een kerk zit in de haarvaten van de samenleving.’
Geloof kan ook deuren openen die anders dicht blijven. Zo gaat Guido in het gesprek in op een project tegen meisjesbesnijdenis. ‘Een seculiere organisatie zou misschien met een politieagent en een arts komen om uit te leggen dat het niet goed is. Wij kwamen met een dominee, een priester en een imam. Zij legden vanuit het geloof uit dat het niets te maken heeft met wat God wil. Het gaat verder dan ‘het mag niet’ en het levert een gesprek op een dieper niveau op.’
‘Hetzelfde zie ik in contexten waar veel huiselijk geweld is. Soms wordt dat zelfs met een beroep op de Bijbel goedgepraat. Maar als een voorganger uitlegt hoe het goede christelijke leven bedoeld is, gaan mannen anders naar hun vrouw kijken. Als zij wordt gezien als een geschenk van God, dan verandert er iets. En dan zie je ook een doorvertaling daarvan in het gezin.’
Ben je benieuwd naar het hele verhaal? Luister de podcast dan hier #3 Helpen kan iedereen. Hoe maken christenen het verschil?